KAPI

Yak lambaları artık!

Yetmez mi bu kadar karanlık?

Yahut aç kalbinin perdelerini,

Çağır yıldızları içeri.

Dinle!

Duyuyor musun zamanın sesini?

Kıyam et, et ki görünsün ıraklar.

Zemin kat ki engin, âlem aşikâr.

Göze görünür eşya zahiri, 

Batını arayan aşsın zemini..

Çık kalbinin gıcırdayan merdivenlerini,

Dinle!

Duyuyor musun zamanın sesini?

İşte son basamak, bir adım kaldı,

Eşya silik burada, yalnız bir kapı:

Arıyorsan Rabbini

Önce pakla kalbini

Kıymadıkça canına

Giremezsin içeri…

Dinle! 

Duyuyor musun zamanın sesini?

Rabbim, bu kapının ne aslı?

Anahtar deliği yok, nasıl görünür ardı?

Hem deliği olmayan kapının

Var mıdır anahtarı?

Ah! Bir lütuf o an bir lütuf!

Ayaklarımın dibinde sürünen bir kutu;

Öyle bir hançer saklıyor ki

Bir ucu minare, bir ucu kuyu..

Üzerinde bir takım harfler ulu:

Anahtarı hançerdir odanın Ey Allah’ın kulu,

Girmek istersen içeri

Vur hançeri!

Dinle!

Duyuyor musun zamanın sesini?

Hançer kapıyı yarıyor 

Hançer kapıyı aralıyor…

Kıpkırmızı bir deniz

Etrafımı kaplıyor…

Rabbim, bu kan nerden akıyor?

Kalbim kanıyor ah, kalbim kanıyor!

Benliğim uçuyor terk ederek kanayan kalbimi,

Duymuyorum artık zamanın sesini

Dilde tek kelime:

Ya Baki, Ya Baki…

Ve içerde bir dergâh 

Zamana ettirir eyvah

La ilahe illallah!

La ilahe illallah!

Burası kalb-i tecelligah...